ช่วงอายุประมาณ 25–27 เดือน เด็กวัยหัดเดินหลายคนจะเริ่มรู้สึกเหมือนเป็นคนตัวเล็กที่มีแผนการใหญ่ ๆ: พวกเขาอาจวิ่งและปีนป่ายอย่างมีเป้าหมาย ใช้ประโยคสั้น ๆ บอกความคิดของตัวเอง เรียงของเล่นเป็นลำดับอย่างตั้งใจ เล่นบทบาทสมมติเล็ก ๆ กับตุ๊กตาหรือรถของเล่น และแสดงความคิดของตัวเองอย่างชัดเจนมากขึ้น เมื่อความจำ จินตนาการ และอารมณ์ขันเริ่มแข็งแรงขึ้น

• เมื่ออายุ 25–27 เดือน เด็กหลายคนเข้าร่วมมื้ออาหารของครอบครัวอย่างเต็มที่ กินอาหารเหมือนผู้ใหญ่ในขนาดที่พอดีกับวัยหัดเดิน พร้อมกับยังดื่มนมในรูปแบบที่เหมาะกับวิถีของครอบครัวและคำแนะนำจากทีมสาธารณสุขของคุณ
• เป็นเรื่องปกติที่เด็กวัยนี้จะพิถีพิถันกับวิธีเสิร์ฟอาหาร เช่น ชอบจานหรือแก้วใบใดใบหนึ่ง หรือชอบอาหารบางอย่างกินคู่กัน และผู้ปกครองจำนวนมากพบว่าการยังคงเสนออาหารที่มีประโยชน์หลากหลายโดยไม่กดดัน แม้ว่าอาหารจานโปรดจะเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ก็ช่วยได้มาก
• การให้เด็กช่วยในเรื่องง่าย ๆ เช่น คนส่วนผสมที่ปลอดภัย วางชิ้นผลไม้ลงบนจาน หรือเลือกของว่างที่ดีต่อสุขภาพระหว่างสองตัวเลือก สามารถทำให้มื้ออาหารกลายเป็นบทเรียนเล็ก ๆ เรื่องความเป็นอิสระ การประสานงานของมือ และการตัดสินใจ แม้ว่าพื้นจะอาจต้องเช็ดครั้งใหญ่หลังมื้ออาหารก็ตาม

• เด็กจำนวนมากช่วงอายุ 25 ถึง 27 เดือนยังงีบกลางวันวันละครั้งและนอนยาวตอนกลางคืน แม้ว่าระยะเวลางีบและเวลาเข้านอนจะแตกต่างกันได้ และการเปลี่ยนแปลงกิจวัตร การขึ้นฟัน หรือทักษะใหม่ ๆ บางครั้งอาจทำให้การนอนแปรปรวนไปชั่วคราว
• การมีกิจวัตรยามเย็นที่ค่อนข้างสม่ำเสมอ เช่น เก็บของเล่นบางส่วน ล้างเนื้อล้างตัว ใส่ชุดนอน แล้วอ่านนิทานสั้น ๆ หรือร้องเพลงเบา ๆ ในห้องไฟสลัว ๆ จะช่วยบอกสัญญาณว่า ช่วงเวลายุ่ง ๆ ของวันจบลงแล้ว และถึงเวลาผ่อนคลาย
• เด็กบางคนจะตะโกนเรียกพร้อมคำขอที่ชัดเจนมากในเวลาเข้านอน เช่น ขอหนังสืออีกหนึ่งเล่ม หรือขอกอดอีกหนึ่งครั้ง การตั้งขอบเขตที่สงบและสม่ำเสมอร่วมกับการพูดปลอบและให้ความอบอุ่น จะช่วยให้พวกเขารู้สึกปลอดภัย พร้อมเข้าใจไปด้วยว่าเวลาเข้านอนก็ยังหมายถึงเวลาพักผ่อน

• ในช่วง 25–27 เดือน เด็กหลายคนยังใส่ผ้าอ้อมหรือกางเกงผ้าอ้อมสำเร็จรูป และมีการเปลี่ยนผ้าอ้อมที่เปียกหลายครั้งระหว่างวัน ผู้ดูแลมักจะคอยสังเกตโดยรวมว่ารู้สึกสบายตัวไหม ฉี่เปียกสม่ำเสมอหรือเปล่า และดื่มน้ำเพียงพอหรือไม่ มากกว่าจะโฟกัสที่จำนวนครั้งที่แน่นอน
• ลักษณะและความถี่ของการอึยังคงเปลี่ยนแปลงได้ ขึ้นกับสิ่งที่เด็กกินและดื่ม หลายครอบครัวมักตั้งเป้าให้ก้อนอึนิ่มและถ่ายง่าย ด้วยการให้ดื่มน้ำและกินอาหารที่มีกากใยเป็นส่วนหนึ่งของมื้ออาหารในแต่ละวัน
• เด็กบางคนในช่วงวัยนี้เริ่มสนใจเรื่องขับถ่ายมากขึ้น เช่น บอกก่อนหรือหลังฉี่–อึไม่นาน อยากนั่งกระโถนหรือนั่งชักโครกโดยมีผู้ใหญ่ช่วยพยุง หรือเลียนแบบกิจวัตรในห้องน้ำ และผู้ปกครองจำนวนมากมองว่าเป็นช่วงเวลาการเรียนรู้อย่างค่อยเป็นค่อยไป มากกว่าจะเป็นการแข่งขันให้เลิกผ้าอ้อมให้เร็วที่สุด

• การเล่นสั้น ๆ หลายครั้งระหว่างวัน เช่น เล่นต่อบล็อกเป็นหอคอย 5–10 นาที จับคู่ภาพง่าย ๆ ต่อจิ๊กซอว์แบบใส่ชิ้นลงช่อง หรือขีดเขียนเส้นและวงกลม ช่วยให้เด็กได้ฝึกทักษะการคิดและการควบคุมมืออย่างมากมาย
• การใช้เวลาสั้น ๆ คุยกับลูก ตั้งชื่อสิ่งที่เห็นร่วมกัน นับของใช้ในชีวิตประจำวันอย่างบันไดหรือองุ่น และอ่านหนังสือภาพที่มีประโยคซ้ำ ๆ จะช่วยพัฒนาทักษะภาษา ความจำ และความเข้าใจเรื่องจำนวนในระยะเริ่มต้น ในบรรยากาศที่ผ่อนคลายและเน้นการเล่น
• การเล่นที่ได้ออกแรงทุกวัน เช่น เต้นตามเพลง เล่นไล่จับง่าย ๆ เตะหรือลูกกลิ้งบอล หรือคลานลอดอุโมงค์หมอนครั้งละไม่กี่นาที ช่วยเสริมสร้างความแข็งแรง ความสมดุล และความมั่นใจ อีกทั้งยังเป็นช่องทางที่ดีในการระบายพลังงานที่ล้นหลามตามวัยนี้

Sources

• CDC – พัฒนาการสำคัญ: ลูกวัย 2 ขวบของคุณ
• UNICEF – พัฒนาการและหมุดหมายของเด็กวัยหัดเดินอายุ 2 ปี
• NHS – การเรียนรู้และพัฒนาการในช่วงแรกเริ่ม
• WHO – การเลี้ยงดูที่เอื้อต่อพัฒนาการในวัยเด็กตอนต้น

This content is general information only and is not medical advice. If you are worried about your baby, contact your midwife, health visitor, paediatrician, or local emergency service.